Ἅγιος Παΐσιος: «Δὲν σοῦ φιλῶ τὸ χέρι, μοῦ λέει, γιατί φοβᾶμαι μὴν κολλήσω μικρόβια! Τί νὰ πῆς; Κάνουν ἔτσι μαύρη τὴν ζωή τους»

αρχείο λήψης

Γέροντα, αυτός πού σιχαίνεται, γιατί το παθαίνει;
– Πές μου, εσύ τί σιχαίνεσαι;
– Ολα τά σιχαίνομαι.
-Τότε όλα σ’ εσένα θά ερχωνται! Και τά σκουλήκια στά φρούτα ή στά όσπρια και καμμιά τρίχα στο ψωμί κ.λπ.
– Έτσι γίνεται, Γέροντα!
– Δόξα Σοι ο Θεός! Βλέπεις πόσο σε βοηθάει ο Θεός γιά να τό ξεπεράσης;
– Από τον λογισμό δεν ξεκινάει, Γέροντα, αυτό; Άς ποϋμε ότι βρήκε ή αδελφή μια τρίχα. Άς τήν βγάλη στην άκρη.
– Αυτό είναι ευλογία!
Δώσ’ την σ’ εμένα, να τήν πάρω έγώ ευλογία!… Άχ!

Θυμάμαι, μια φορά στό Σινά πηγαίναμε κάπου μέ έναν μοναχό και του έδωσα δυό ροδάκινα. Τον βλέπω, δέν τά τρώει. Ήθελε να πάη να τα πλύνη, γιά νά τά φάη, και τά κρατούσε στα χέρια, μήν τά βάλη στην τσέπη καί κολλήσουν μικρόβια καί άπό τήν τσέπη! Ό αδελφός του πού είχε οκτώ παιδιά μού έλεγε: ¨Περισσότερο σαπούνι ξοδεύει αυτός, γιά νά πλύνη τά χέρια του, παρά ή γυναίκα μου μέ τά οκτώ παιδιά πού πλένει!³. Καί νά δήτε τί έπαθε! Έκεί στό Σινά έδιναν σέ κάθε καλόγερο καί έναν Βεδουίνο, γιά νά τον έξυπηρετή, νά τοϋ πηγαίνη τό φαγητό κ.λπ. Ό Βεδουίνος πού έδωσαν σ’ αυτόν ήταν ό πιο βρώμικος άπ’ όλους. Κατάμαυρος! Μύριζαν τά ρούχα του, μύριζε ολόκληρος. Μιά εβδομάδα έπρεπε νά τον βάλης στό μουσκιό, γιά νά καθαρίση! Τά χέρια του ήταν…, μήν τά ρωτάς! Έπρεπε νά τά ξύσης μέ τήν σπάτουλα! Έν τω μεταξύ, όταν έπιανε τό τσανάκι, γιά νά τοϋ πάη τό φαγητό, έβαζε τά δυό του δάχτυλα μέσα.
¨Φύγε, φύγε…, τοϋ φώναζε εκείνος, μόλις τον έβλεπε. Τελικά αυτός ό μοναχός ούτε δυό εβδομάδες δέν κάθησε στό Σινά έφυγε.
Θυμάμαι, καί στό Κοινόβιο είχαμε έναν μοναχό πού ως λαϊκός ήταν νωματάρχης. Τον είχαν βάλει διαβαστή, γιατί ήταν μορφωμένος. Τόσα χρόνια ήταν στό μοναστήρι καί σιχαινόταν. Ποϋ νά άγγίξη πόμολο! Μέ τό πόδι άνοιγε τήν πόρτα ή σκουντούσε τό μάνταλο μέ τον αγκώνα καί μετά καθάριζε μέ οινόπνευμα τό μανίκι πού τό ακούμπησε! Ακόμη καί τήν πόρτα της εκκλησίας μέ το πόδι τήν άνοιγε. Και επέτρεψε ό Θεός, όταν γέρασε, να σκουληκιάσουν τά πόδια του, ιδίως το ένα με το όποιο άνοιγε τις πόρτες. ‘Ήμουν παρανοσοκόμος, όταν ήρθε γιά πρώτη φορά στο νοσοκομείο της Μονής με δεμένο το πόδι. Μου είπε ό νοσοκόμος νά το λύσω και εκείνος πήγε νά φέρη κάτι γάζες. Όταν το άνοιξα, τί νά δω! Πώ, πώ, ήταν γεμάτο σκουλήκια! ¨Πήγαινε στην θάλασσα, του λέω, πλύν’ το, νά φύγουν τά σκουλήκια, και έλα νά κάνουμε αλλαγή. Πού είχε φθάσει! Τί τιμωρία! Έγώ τά έχασα. Μοϋ λέει ό νοσοκόμος: ¨Κατάλαβες άπό τί είναι αυτό;. ¨Κατάλαβα, τοϋ λέω, επειδή ανοίγει τήν πόρτα με το πόδι!.
– Και σ’ αυτήν τήν κατάσταση, Γέροντα, συνέχιζε νά άνοίγη τήν πόρτα με τό πόδι;
– Ναί, μέ τό πόδι! Και είχε γεράσει καλόγερος!
– Δέν τό κατάλαβε;
– Δέν ξέρω. Μετά πήγα στην Μονή Στομίου στην Κόνιτσα. Τί θάνατο είχε ποιος ξέρει! Και έβλεπες, εκεί στο Κοινόβιο μερικοί νέοι μοναχοί πήγαιναν και έτρωγαν άπό τό περίσσευμα πού άφηναν στά πιάτα τους τά γεροντάκια, γιά νά πάρουν ευλογία! Μάζευαν τά περισ-σεύματα των κλασμάτων. Ή άλλοι ασπάζονταν τό πόμολο, γιατί τό ακούμπησαν οι Πατέρες, και αυτός, όταν προσκυνούσε τις εικόνες, μόλις πού ακουμπούσε τόμουστάκι του στην εικόνα.
Και τό μουστάκι τί θά τραβούσε μετά μέ τό οινόπνευμα!
– Όταν, Γέροντα, κάτι τέτοιο γίνεται σε ιερά πράγματα, δέν είναι άνευλάβεια;
– Μά άπό’ κει ξεκινάει κανείς και φθάνει πιο πέρα. Έφθασε στο σημείο νά μήν προσκυνάη, γιατί φοβόταν μήπως εκείνος πού προσκύνησε πριν άπό αυτόν τήν εικόνα είχε καμμιά αρρώστια!
– Δηλαδή, γιά νά μή σιχαίνεται κανείς, δέν πρέπει νά δίνη σημασία;
-Τις σαβούρες πού τρώνε οι άνθρωποι δεν τις βλέπουν! Αμα κάνη κανείς τον σταυρό του, εϊτε φοβία έχει εϊτε νοσοφοβία, βοηθάει μετά ό Χριστός. Έκεϊ στό Καλύβι πόσοι περνάνε πού έχουν διάφορες αρρώστιες! Και μερικοί απλοί κάνουν τον σταυρό τους, οι καημένοι, παίρνουν το κύπελλο πού έχω έκεϊ και πίνουν νερό. Οι άλλοι πού φοβούνται δεν το αγγίζουν. Ήρθε πριν από λίγες μέρες κάποιος πού είχε πολύ μεγάλη θέση σε κάποια υπηρεσία.
Τόσο φοβάται ό καημένος τά μικρόβια, πού έχει ασπρίσει τά χέρια του, γιά νά τά καθαρίζη με τό οινόπνευμα. Ακόμη και τό αυτοκίνητο του τό τρίβει με οινόπνευμα! Τον λυπήθηκα!
Ξέρεις τί είναι νά εχη τέτοια θέση και νά κινήται έτσι; Τοϋ έδωσα λουκούμι, και δεν τό πήρε, επειδή τό έπιασα. Άλλα και στό κουτί νά ήταν, πάλι δεν θά τό έπαιρνε, γιατί θά σκεφτόταν ότι και στό κουτί θά τό έβαλε κάποιος άλλος με τά χέρια του. Παίρνω τό λουκούμι, τό τρίβω στά παπούτσια του και τό τρώω. Τού έκανα κάμποσα τέτοια και τρόμαξα νά τον κάνω νά έλευθερωθή λίγο από αυτό. Νά, και σήμερα ήρθε εδώ μιά κοπέλα πού είχε νοσοφοβία. Και όταν μπήκε μέσα δεν πήρε ευχή, γιατί φοβόταν μήν κόλληση μικρόβια, και όταν έφυγε, έπειτα από τόσα πού της είπα, γιά νά τήν βοηθήσω, πάλι δεν πήρε ευχή.
¨Δεν σοϋ φιλώ τό χέρι, μοϋ λέει,γιατί φοβάμαι μήν κολλήσω μικρόβια! Τί νά πής; Κάνουν έτσι μαύρη τήν ζωή τους.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Γ’ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Για ποιο σκοπό απαγορεύθηκε αντισυνταγματικά και αντίθετα προς τις διεθνείς συμβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων η Θεία Λατρεία;

leitourgiki-zoi

Του Κυριάκου Κυριαζόπουλου

Καθηγητή (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ,

Δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω, Θεολόγου

Όπως απέδειξα στο προηγούμενο άρθρο μου με τίτλο «Η προσωρινή απαγόρευση της λατρείας, για την προστασία της υγείας, παραβιάζει τη θρησκευτική ελευθερία», το οποίο δημοσιεύθηκε στη Ρομφαία (ΕΔΩ) η απαγόρευση της λατρείας, ακόμη και η προσωρινή, για την προστασία της δημόσιας υγείας, είναι αντισυνταγματική και αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ η κρατική εξουσία επιτρέπεται μόνο να περιορίζει νομίμως την ελευθερία της λατρείας με βάση τους συνταγματικούς και διεθνείς περιορισμούς της ελευθερίας εκδήλωσης θρησκείας.

Παρά ταύτα, η σχετική κοινή υπουργική απόφαση απαγορεύει προσωρινά – και επ’ ουδενί περιορίζει νόμιμα – κατά το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων – τη θεία λατρεία όλων των θρησκευμάτων εν γένει, παραβιάζοντας ευθέως τη θρησκευτική τους ελευθερία.

Σημειωτέον ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) κήρυξε τον κορωναϊό COVID-19 ως «πανδημία», παρά το γεγονός ότι η πανδημία κηρύσσεται από τον Π.Ο.Υ. όταν το ποσοστό θανάτων από μόλυνση υπερβαίνει το 12%, ενώ το ποσοστό θανάτων στην Ευρώπη είναι περίπου 0,4% ή λιγότερο, με την εξαίρεση της ειδικής περίπτωσης της Ιταλίας όπου τούτο το ποσοστό ανέρχεται στο 6%.

Τίθεται όμως το εύλογο ερώτημα: Δεδομένου ότι από τους ανώτερους νόμους (Σύνταγμα και διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων) απαγορεύεται η απαγόρευση – με νόμο της Βουλής ή με κανονιστική πράξη της διοίκησης (όπως είναι η σχετική κοινή υπουργική απόφαση) – της θείας λατρείας, για ποιο πολιτικο-θρησκευτικό σκοπό η κρατική εξουσία απαγόρευσε τη θεία λατρεία και μάλιστα τη θεία λειτουργία ;

Αν η κρατική εξουσία επιδίωκε να προστατεύσει τη δημόσια υγεία, τότε δεν θα απαγόρευε προσωρινά τη θεία λατρεία όλων των θρησκευμάτων, παραβιάζοντας τη θρησκευτική τους ελευθερία, αλλά θα περιόριζε νόμιμα – σύμφωνα με το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων – την ελευθερία της λατρείας, πράγμα το οποίο δεν έπραξε.

Δηλαδή η κρατική εξουσία επέλεξε να παραβιάσει το Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που απαγορεύουν την αναστολή, δηλ. την προσωρινή απαγόρευση, του ανθρώπινου δικαιώματος της ελευθερίας λατρείας και προβλέπουν τους νόμιμους περιορισμούς στην ελευθερία εκδήλωσης θρησκείας, μια μορφή της οποίας αποτελεί η ελευθερία της λατρείας.

Μήπως η κρατική εξουσία, στη Χώρα μας και στις λοιπές Χώρες, δεν επιδιώκει μόνο να προστατεύσει τη δημόσια υγεία από τον κορωναϊό, αλλά – όπως διαφαίνεται βάσιμα – και να προωθήσει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό όλου του πληθυσμού της Χώρας, κατ’ εφαρμογήν του project (σχεδίου) ID2020, σε συνδυασμό 1) με το Νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας με τίτλο «Πρόληψη, Προστασία και Προαγωγή της Υγείας – Ανάπτυξη των Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας», το οποίο κατατέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή στις 21-02-2020 και 2) με το άρθρο 284 Ποινικού Κώδικα που ποινικοποιεί την παραβίαση μέτρων πρόληψης ασθενειών;

Στο άρθρο 5 παρ. 3 στοιχείο Α iii) β) του παραπάνω Νομοσχεδίου του Υπουργείου Υγείας προβλέπεται ο υποχρεωτικός εμβολιασμός του πληθυσμού με απόφαση του Υπουργού Υγείας, στην περίπτωση που τούτος εκτιμήσει ότι συντρέχει εμφάνιση κινδύνου διάδοσης μεταδοτικού νοσήματος, που ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.

Η εν λόγω διάταξη ορίζει επί λέξει τα εξής: «Σε περιπτώσεις εμφάνισης κινδύνου διάδοσης μεταδοτικού νοσήματος, που ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, μπορεί να επιβάλεται δυνάμει απόφασης του Υπουργού Υγείας, μετά από σχετική γνωμοδότηση του ΕΕΔΥ, υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού με σκοπό την αποτροπή της διάδοσης της νόσου.

Με την ανωτέρω απόφαση ορίζεται η ομάδα του πληθυσμού ως προς την οποία καθίσταται υποχρεωτικός ο εμβολιασμός με καθορισμένο εμβόλιο, η τυχόν καθορισμένη περιοχή υπαγωγής στην υποχρεωτικότητα, το χρονικό διάστημα ισχύος της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού, το οποίο πρέπει πάντοτε να αποφασίζεται ως έκτακτο και προσωρινό μέτρο προστασίας της δημόσιας υγείας για συγκεκριμένη ομάδα του πληθυσμού, η ρύθμιση της διαδικασίας του εμβολιασμού και κάθε άλλη σχετική λεπτομέρεια».

Κατά το άρθρο 284 Ποινικού Κώδικα για την παραβίαση μέτρων πρόληψης ασθενειών,

«1. Όποιος παραβιάζει τα μέτρα που έχει διατάξει ο νόμος ή η αρμόδια αρχή για να αποτραπεί η εισβολή ή η διάδοση μιας μεταδοτικής ασθένειας τιμωρείται με φυλάκιση (δηλ. έως 5 έτη). Αν η παραβίαση αυτή είχε ως συνέπεια να μεταδοθεί η ασθένεια σε άνθρωπο, επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.

2. Αν η πράξη τελέστηκε από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή χρηματική ποινή».

Για τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς, όχι μόνο παιδιών, προσχολικής ή μη ηλικίας, αλλά και ενηλίκων, σε εποχές εύστοχα ή άστοχα χαρακτηριζόμενες ως «πανδημίες», ως γνωστόν, υπάρχουν οι υποστηρικτές και οι επικριτές, δεδομένου ότι, επειδή τα εμβόλια είναι χημικά φάρμακα, είναι λογικό να έχουν και παρενέργειες. Η προαιρετική, μέχρι σήμερα, εμφύτευση microchip στο χέρι – όπως συμβαίνει σε ορισμένες κατηγορίες του πληθυσμού τις ΗΠΑ, στη Σουηδία και σε άλλες Χώρες – γίνεται με σύριγγα, δηλαδή με εμβολιασμό.

Ούτε το παραπάνω νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας, ούτε η ανωτέρω διάταξη του Ποινικού Κώδικα αναγνωρίζουν αντίρρηση συνειδήσεως για θρησκευτικούς λόγους στους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς. Αντίρρηση συνειδήσεως για θρησκευτικούς λόγους στους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς παιδιών προσχολικής ηλικίας αναγνωρίζουν 45 από τα 51 κράτη των ΗΠΑ. Αντίρρηση συνειδήσεως για ιατρικούς λόγους στους ίδιους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς λόγω ιατρικών αντενδείξεων στους εμβολιασμούς, αναγνωρίζουν και τα 51 κράτη των ΗΠΑ.

Οι λόγοι της αντίρρησης συνειδήσεως, ανεξάρτητα από το αν τους αναγνωρίζει ο κατώτερος νόμος, μπορούν να είναι όχι μόνο θρησκευτικοί αλλά και ιατρικοί, με βάση το ανώτερης (σε σχέση με νόμο της Βουλής ή με κανονιστική πράξη της διοίκησης) τυπικής ισχύος άρθρο 3 της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο έχει αποκτήσει νομική ισχύ ως εθιμικά καθιερωμένο και ορίζει: «Κάθε άτομο έχει δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την προσωπική του ασφάλεια», και με τα αντίστοιχα άρθρα των διεθνών συμβάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του Συντάγματος.

Κάποιος μπορεί να προβάλει αντίρρηση συνειδήσεως στον υποχρεωτικό εμβολιασμό, προκειμένου να αποφύγει να υποστεί τις παρενέργειες των χημικών φαρμάκων του εμβολίου, έστω και αν ο κατώτερος νόμος (της Βουλής ή της διοίκησης) δεν του την αναγνωρίζει.

Η διεθνής ψηφιακή ταυτότητα (international digital identity) θα περιλαμβάνει και ιατρικά αρχεία, στα οποία θα καταχωρούνται και οι υποχρεωτικοί εμβολιασμοί, επειδή και αυτοί αποτελούν ιατρικές καταχωρήσεις.

Ο πρωθυπουργός της Χώρας, στην ομιλία του, στις 25-11-2019, στο συνέδριο Digital Economy Forum (Ψηφιακό Οικονομικό Φόρουμ), που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΣΕΠΕ) Ελλάδος – όπως έπραξε και στα τελευταία εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης – ανέφερε, ως έναν από τους έξι κεντρικούς στόχους του ψηφιακού μετασχηματισμού του κράτους και της οικονομίας, την έννοια της προσωπικής ταυτοποίησης με τις ταυτότητες νέου τύπου στα πρότυπα της Εσθονίας, οι οποίες θα είναι έγχρωμες.

Και θα δίνουν τη δυνατότητα ψηφιακών υπογραφών, περιλαμβάνοντας και τη χρήση ενός ενιαίου αριθμού για τις συναλλαγές του πολίτη με το δημόσιο. Δηλαδή και η Ελληνική θα είναι διεθνής ψηφιακή ταυτότητα. Σημειωτέον ότι οι διεθνείς ψηφιακές ταυτότητες σε όλες τις Χώρες, τουλάχιστον του πολιτικού και πολιτιστικού χώρου της Δύσης, στην οποία ανήκει και η Χώρα μας, θα βασίζεται στο project (σχέδιο) ID2020.

To project ID2020 είναι ένα πρωτότυπο ψηφιακό σύστημα για προσωπική ταυτοποίηση. Σημειωτέον ότι ID σημαίνει ταυτότητα. Το σχέδιο υποστηρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη και αποτελεί μέρος της Πρωτοβουλίας των 17 Σκοπών της Βιώσιμης Ανάπτυξης για το 2030, που αποφασίστηκαν το 2015 από τα Κράτη – Μέλη του ΟΗΕ στη Διάσκεψη για τη λεγόμενη «Κλιματική Αλλαγή» που διεξήχθη στο Παρίσι.

Ο Σκοπός 16 με τίτλο «Ειρήνη, Δικαιοσύνη και Ισχυροί Θεσμοί», στον αριθμό 16.9, αποβλέπει στην παροχή νόμιμης ταυτότητας για όλους, περιλαμβανομένης της καταχώρησης της γέννησης, μέχρι το 2030.Στην ιστοσελίδα του project (σχεδίου) ID2020 περιλαμβάνεται το Μανιφέστο της, το οποίο υιοθετήθηκε το 2018 από τη Συνάντηση Κορυφής του (Summit) και το οποίο, στο άρθρο 1 αυτού, υποστηρίζει ότι αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα η κατοχή από κάθε άνθρωπο ψηφιακής ταυτότητας, το οποίο απορρέει από το άρθρο 6 της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που ορίζει ότι «κάθε άτομο όπου και αν βρίσκεται έχει δικαίωμα να γίνεται σεβαστό από το νόμο».

Η διεθνής ψηφιακή ταυτότητα θα είναι αναγκαία για την πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες (δηλ. πρόσβαση στη φροντίδα υγείας, την εκπαίδευση, την ψηφοφορία και σε άλλα προγράμματα κοινωνικής μέριμνας), σε οικονομικές ευκαιρίες, σε διεθνή ταξίδια και επικοινωνίες.

Τον Σεπτέμβριο 2019 συνεδρίασε το Συμβούλιο Κορυφής του project ID2020 με θέμα «Αυξάνοντας την Πρόκληση για την Καλή Ταυτότητα», δεδομένου ότι θεωρεί τις υφιστάμενες ταυτότητες ως ανεπαρκείς.

Όπως αναφέρει η ίδια ιστοσελίδα, αυτή η διεθνής ψηφιακή ταυτότητα θα είναι: 1) ιδιωτική (δηλ. μόνον ο κάτοχος θα ελέγχει τη δική του ταυτότητα, ποια δεδομένα μοιράζεται και με ποιόν), 2) φορητή (δηλ. προσβάσιμη οπουδήποτε ο κάτοχος συμβαίνει να βρίσκεται, μέσω πολλαπλών μεθόδων – μάλλον εξυπονοείται, χωρίς να αναφέρεται ρητά, με εμφυτευμένο chip στο χέρι (ή / και με ηλεκτρονικό τατουάζ), αφού μόνο τούτο μπορεί να επιτύχει το αποτέλεσμα της πλήρους φορητότητας), 3) μόνιμη (δηλ. ζει με τον κάτοχο από τη ζωή μέχρι το θάνατο), και 4) προσωπική (δηλ. μοναδική στον κάτοχο).

Η διεθνής ψηφιακή ταυτότητα θα περιέχει όλη την ενημέρωση για τον κάτοχό της, όπως ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, μητρώνυμο, ημερομηνία γέννησης, φύλο, διεύθυνση, αριθμό τηλεφώνου, e-mail, ιατρικά αρχεία (συμπεριλαμβανομένων των υποχρεωτικών εμβολιασμών), εκπαίδευση, ταξίδια, τραπεζικούς λογαριασμούς, φωτογραφία, καθώς και βιομετρικά δεδομένα που επιβεβαιώνουν την ταυτότητά του, δέκα δακτυλικά αποτυπώματα και δύο σκαναρίσματα ματιών (ίριδας).

Όλη αυτή η ενημέρωση θα αποθηκεύεται με τη χρήση τεχνολογίας αύξουσας λίστας εγγραφών συνδεδεμένων με τη χρήση κρυπτογραφίας (blockchain technology).

Η δοκιμαστική εκδοχή της πλατφόρμας, η οποία σχεδιάζεται να ολοκληρωθεί το 2020, θα ενώνει όλα τα υφιστάμενα συστήματα διατήρησης εγγραφών, τα οποία σχετίζονται με κάρτες ταυτότητας. Η πλατφόρμα αυτή θα επιτρέπει στους χρήστες την πρόσβαση στην προσωπική τους ενημέρωση οπουδήποτε βρίσκονται.

Για παράδειγμα, θα επιτρέπει στους πρόσφυγες που στερούνται δημόσιων εγγράφων, να αποδεικνύουν την ύπαρξη αυτών των εγγράφων με τη χρήση αυτού του συστήματος.

Η τεχνολογία blockchain θα επιτρέπει τα συστήματα διαφόρων οργανισμών να επικοινωνούν μεταξύ τους.

Οι εταίροι του project ID2020 διακρίνονται σε ιδρυτικούς, γενικούς και υποστηρικτικούς.

Oι ιδρυτικοί εταίροι είναι οι εξής: 1) το Ίδρυμα Rockefeller, 2) η Microsoft, 3) η Gavi (Global Alliance for Vaccines and Immunization, η Παγκόσμια Συμμαχία για τα Εμβόλια και την Ανοσοποίηση), και 4) η Accenture (μια παγκόσμια εταιρία παροχής συμβουλών management και επαγγελματικών υπηρεσιών).

Σημειωτέον ότι η Παγκόσμια Συμμαχία για τα Εμβόλια και την Ανοσοποίηση είναι μια παγκόσμια ένωση υγείας που είναι δεσμευμένη στην αύξηση της ανοσοποίησης ιδίως των παιδιών μέσω εμβολίων, και μάλιστα στον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο, και η οποία αποτελείται από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, δηλαδή κυβερνήσεις αναπτυσσόμενων χωρών και δωρήτριες κυβερνήσεις, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας του ΟΗΕ, την UNICEF, την Παγκόσμια Τράπεζα, τη βιομηχανία εμβολίων αναπτυσσόμενων και βιομηχανικών χωρών, ερευνητικούς και τεχνικούς οργανισμούς υγείας, οργανισμούς της κοινωνίας των πολιτών, πανεπιστημιακούς, το Ίδρυμα του Bill και της Melinda Gates (του συνιδρυτή της Microsoft και της συζύγου του).

Οι γενικοί εταίροι είναι οι παρακάτω: 1) η Mercy Corps (μια παγκόσμια μη κυβερνητική, ανθρωπιστική οργάνωση βοήθειας), 2) η Hyperledger (ένα project – ομπρέλα παραγωγής blockchains και σχετικών εργαλείων), 3) η Care (μια παγκόσμια συνομοσπονδία 14 μελών που εργάζονται για να καταπολεμήσουν την φτώχεια σε 95 χώρες), 4) το International Computing Center (το Διεθνές Κέντρο Πληροφορικής, που προσφέρει τις υπηρεσίες του στους 15 εξειδικευμένους Οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών), 5) το Citris Policy Lab (ένα Εργαστήριο Πολιτικής ή ερευνητικό ίδρυμα που προάγει τις γνώσεις σε ποικίλους θεματικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένου του αντίκτυπου των αναδυόμενων τεχνολογιών στην ανάπτυξη), 6) η Kivα (μια μη κυβερνητική οργάνωση που επιδιώκει να συνδέσει τους ανθρώπους μέσω δανεισμού για την άμβλυνση της φτώχειας), 7) η iRespond (μια διεθνής μη κυβερνητική οργάνωση που έχει σκοπό τη χρήση βιομετρικών στοιχείων μέσω ψηφιακής ταυτότητας), 8) η Simprints (μια μη κερδοσκοπική εκκίνηση από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, η οποία αναπτύσσει τεχνολογία βιομετρικών δακτυλικών αποτυπωμάτων για πρόσβαση στις υπηρεσίες), 9) Fhi360 (η οποία προωθεί ολοκληρωμένες τοπικά κατευθυνόμενες λύσεις).

Οι υποστηρικτικοί εταίροι είναι οι κατωτέρω: 1) η Copperfield (μια εταιρία συμβουλών για στρατηγικές επικοινωνίες), και 2) η Chapman and Cutler LLP (η οποία προσφέρει συνεχείς νομικές υπηρεσίες).

Κατόπιν των ανωτέρω, προκύπτει εύλογα το ερώτημα και ο καθένας μπορεί να δώσει μια απάντηση σε τούτο, με εικασία στο παρόν και ενδεχομένως με βεβαιότητα στο μέλλον, ανάλογα με την εξέλιξη των πραγμάτων:Μήπως η προσωρινή απαγόρευση της θείας λατρείας και μάλιστα της θείας λειτουργίας αποφασίστηκε αντισυνταγματικά και αντίθετα προς τις διεθνείς συμβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων – αντί της επιβολής νόμιμων περιορισμών της – με πρόσχημα την προστασία της δημόσιας υγείας σε δήθεν περίοδο «πανδημίας», από τη σχετική κοινή υπουργική απόφαση, για να ελαχιστοποιηθεί η αντίρρηση συνειδήσεως που μπορεί να προβληθεί σε ενδεχόμενο υποχρεωτικό εμβολιασμό στο προσεχές ή απώτερο μέλλον;

Ζώσα Νεκρανάσταση

 

Kentriki2

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

Ζούμε σε πρωτόφαντες καταστάσεις κρίσεως της δημοσίας υγείας η οποία ευρίσκεται κατ’ εξοχήν εις την σφαίρα της δικαιοδοσίας της Πολιτείας πλην όμως η Εκκλησία επιβάλλεται ασφαλώς να συνδράμει και να ευθυγραμμισθεί προς τις υποδείξεις με σκοπό την θωράκιση της δημόσιας υγείας και της επιτακτικής λήψεως δραστικών μέτρων δια την αντιμετώπιση της ταχείας μεταδόσεως της νόσου.

Το γεγονός όμως τούτο μέχρι του οριστικού κλεισίματος των Εκκλησιών, απέχει παρασάγγας και μάλιστα διαρκούσης της Τεσσαρακοστής και δη της προσήκουσας προπαρασκευής του Χριστεπώνυμου πληρώματός ενόψει της Αγίας Μεγάλης Εβδομάδος, κατά την ταπεινή μου γνώμη, παρέλκει του ζητούμενο περί της προστασίας της δημόσιας υγείας και στρεβλώνει εν μέρει, την αποστολή της Εκκλησίας μας, αυτής καθ’ αυτήν, τόσο πνευματικώς όσοκαι Μυστηριακώς, υποβιβάζοντάς την, σε ένα αμιγώς κοσμικό καθίδρυμα, κατά το οποίο ο Κλήρος συμβολικά εκπληρώνει τα εσχατολογικά του καθήκοντα.

Εν άλλοις λόγοις, η καθολική αναστολή της λειτουργίας των Εκκλησιών και η μη σθεναρή επίσημη στήριξη, των, εκ των ενόντων, θεμάτων της, κατέλειψε την Κερκόπορτα ορθάνοικτη προς ορισμένους δοκησίσοφους «εθνομηδενιστές» να προβούν σε «ανίερες» αναλύσεις και φληναφηματικά παραληρήματα περί της Θείας Κοινωνίας, εργαλοποιώντας και ιδεολογικοποιώντας τοιουτοτρόπως, τα μείζονα ταύτα ζητήματα, επιδιδόμενοι παραλλήλως σε μία τεχνητά κατασκευασμένη διελκυστίνδα αντιπαραθέσεως μεταξύ δήθεν Εκκλησίας και Επιστήμης, επηρεάζοντας δυσμενώς την κοινή γνώμη.

Η συσκότιση της Αληθείας και η παραπληροφόρηση διαχύθηκε εις την κοινωνία, πλην όμως εις τον αντίποδα η επίσημος Διοίκηση της Ελλαδικής Εκκλησίας, επέδειξε εκκωφαντική σιωπή, πλην ορισμένων μεμονωμένων Κληρικών οι οποίοι επιχείρησαν να άρουν την εμφιλοχωρούσα σύγχυση, προβαίνοντας μετά παρρησίας και ευθαρσώς σε θεολογικά τεκμηριωμένες επεξηγήσεις αναφορικώς προς το γεγονός του Μυστηρίου της Θείας Μεταλήψεως, της Πίστεως και της Εκκλησίας ως το πνευματικό καταφύγιο δια τους Έλληνες εις το διάβα των αιώνων.

Εν τέλει, εν μέσω, ιαχών επικράτησε η άποψη της Πολιτείας άνευ ετέρου τινός, δημιουργώντας την πεποίθηση ότι η Εκκλησία δεν υποστήριξε δεόντως τα του οίκου της.
Εν κατακλείδι, παραθέτω, εν είδει επιλόγου, ένα δείγμα, του λησμονημένου Ορθόδοξου φρονήματος το οποίο διείπε τον εθνο-απαλευθερωτικού αγώνα δια της γραφίδας του Μακρυγιάννη : «…την ευσπλαχνία του μεγάλου, Θεού, οπού έκαμεν νεκρανάσταση σε εμάς τους χαμένους και σβησμένους τόσους αιώνες από τον κατάλογο του κόσμου, να μας αναστήσει».

Ως εκ τούτου, ας ανανήφουμε και ας γρηγορούμε άχρι της νεκραναστάσεως!

πηγή

Γιατί η καθολική και αδιάκριτη απαγόρευση της Θείας Λατρείας ειναι παράνομη και καταχρηστική

klsiti-naoi

Του Δήμου Γ. Θανάσουλα στην Romfea.gr
δικηγόρου Παρ’ Αρείω Πάγω

Γιατί ἡ καθολική καί ἀδιάκριτη ἀπαγόρευση
τῆς Θείας Λατρείας μέ τήν 2867/Υ1/16-3-2020 ΚΥΑ
εἶναι παράνομη καί καταχρηστική

Ἐπιτρέψτε μου νά συνεισφέρω στή σχετική προβληματική καί ἀρθρογραφία πού ἔχει ἀναπτυχθεῖ τίς τελευταῖες ἡμέρες σχετικά μέ τή νομιμότητα καί σκοπιμότητα τῆς καθολικῆς ἀπαγόρευσης τῆς τέλεσης κάθε εἴδους λειτουργιῶν καί ἱεροπραξιῶν στούς θρησκευτικούς χώρους λατρείας γιά τό χρονικό διάστημα ἀπό 16-3-2020 ἕως 30-3-2020, ὅπως αὐτή ἔχει ἐπιβληθεῖ μέ τήν 2867/Υ1/16-3-2020 Κοινή Ὑπουργική Ἀπόφαση (στό ἑξῆς ΚΥΑ). Λόγῳ παρανοήσεων σέ ἀρκετούς γιά τό ἀκριβές περιεχόμενο τῆς ΚΥΑ θά ἦταν σκόπιμο νά συμπεριλάβω ἐδῶ τό ἀκριβές ἐπίμαχο κείμενό της:

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ-ΥΓΕΙΑΣ

Ἔχοντας ὑπόψη:

1.Τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου πρώτου τῆς ἀπό 25-2-2020 Πράξεις Νομοθετικοῦ Περιεχομένου «Κατεπείγοντα μέτρα ἀποφυγῆς καί περιορισμοῦ τῆς διάδοσης τοῦ κορωνοϊοῦ» (Α’ 42) καί ἰδίως τῆς περίπτωσης στ’ τῆς παραγράφου 2 καί τῆς παραγράφου 4 αὐτοῦ…..
ἀποφασίζουμε:

Ἄρθρο μόνο

1. Τήν προσωρινή ἀπαγόρευση τῆς τέλεσης κάθε εἴδους λειτουργιῶν καί ἱεροπραξιῶν σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς χώρους θρησκευτικῆς λατρείας (κάθε εἴδους καί κάθε νομικοῦ, κανονικοῦ καί ἐν γένει θρησκευτικοῦ καθεστῶτος ναῶν καί παρεκκλησίων, εὐκτηρίων οἴκων, τεμενῶν κ.λπ.) κάθε δόγματος καί θρησκείας, ἀνεξαρτήτως μεγέθους καί χωρητικότητάς τους, στό σύνολο τῆς Ἐπικράτειας, γιά προληπτικούς λόγους δημόσιας ὑγείας καί γιά τό χρονικό διάστημα ἀπό 16.3.2020 ἕως καί 30.3.2020, κατά τά ἀναφερόμενα στίς σχετικές εἰσηγήσεις τῆς Ἐθνικῆς Ἐπιτροπῆς Προστασίας Δημόσιας Ὑγείας ἔναντι τοῦ κορωνοϊοῦ COVID-19.

Ἐπιτρέπεται μόνο ἡ προσέλευση πιστῶν, γιά ἀτομική προσευχή μέ βραχεῖα παραμονή τους στόν χῶρο λατρείας, τηρουμένης τῆς ἀναλογίας τοῦ ἑνός ἀτόμου ἀνά 10 τ.μ. ἐπιφανείας καί μέ ἐλάχιστη ἀπόσταση τά δύο (2) μέτρα μεταξύ τους.

Στόν ὑπολογισμό τοῦ προηγούμενου ἐδαφίου περιλαμβάνεται ἀποκλειστικά καί μόνο ἡ ἐπιφάνεια τοῦ κύριου/ὠφέλιμου χώρου πού ἐξυπηρετεῖ τίς λατρευτικές ἀνάγκες καί δέν συμπεριλαμβάνονται οἱ ἐπιφάνειες τυχόν ἄλλων ὅμορων κυρίων χώρων τοῦ ἀκινήτου πού ἐξυπηρετοῦν δραστηριότητες μή λατρευτικές (π.χ. χώρων σεμιναρίων καί ἀναγνωστηρίων), τυχόν βοηθητικῶν χώρων (π.χ. γραφείων, ἀποθηκῶν), χώρων ὑγιεινῆς, κοινοχρήστων κ.λπ.

Οἱ ὑπεύθυνοι τῶν χώρων λατρείας ὀφείλουν νά διασφαλίζουν ὅτι τηρεῖται ἀνά πᾶσα στιγμή ἡ ὡς ἄνω ἀναλογία ἀριθμοῦ πιστῶν/τετραγωνικῶν καί ἡ ἀπόσταση μεταξύ τῶν πιστῶν, καθώς καί ὅλα τά μέτρα ὑγιεινῆς πού ἔχουν θεσπίσει οἱ ἁρμόδιες ἀρχές.

Στίς εἰσόδους τῶν χώρων λατρείας θά πρέπει νά ὑπάρχει συσκευή μέ ἀπολυμαντικό/ἀντισηπτικό ἤ ἰσοδύναμης δράσης προϊόν, πρός ἐλεύθερη χρήση ἀπό τούς πιστούς.

2. Οἱ ὡς ἄνω ἀπαγορεύσεις καί ὑποχρεώσεις καταλαμβάνουν καί τούς χώρους λατρείας πού βρίσκονται ἐνταγμένοι ἐντός δημοσίων, δημοτικῶν, φιλανθρωπικῶν, κοινωφελῶν ἤ ἄλλων ὑπηρεσιῶν, καταστημάτων καί ἐγκαταστάσεων (π.χ. νοσοκομείων καί ψυχιατρείων, γηροκομείων, οἰκοτροφείων, κοιμητηρίων, κατασκηνώσεων) καί ἰδιωτικῶν κτημάτων, κτιρίων καί ἐπιχειρήσεων (π.χ. συγκροτημάτων κατοικιῶν, κέντρων ἐκδηλώσεων, ξενοδοχείων).

3. Οἱ ὡς ἄνω ἀπαγορεύσεις καί ὑποχρεώσεις καταλαμβάνουν καί τούς ναούς καί πάσης φύσεως χώρους λατρείας πού κεῖνται ἐντός τῶν ἱερῶν μονῶν, μοναστηριῶν καί κάθε εἴδους καί νομικοῦ/κανονικοῦ καθεστῶτος χώρων ἐγκαταβίωσης….

Ἀπό τήν ἀνάγνωση τῆς ΚΥΑ ἀντιλαμβάνεται κανείς ὅτι ἡ ἀπαγόρευση εἶναι καθολική καί ἀδιάστικτη. Πιό αὐστηρή δέν μποροῦσε νά γίνει.

Τό ἀπόλυτο τῆς ἀπαγόρευσης προκαλεῖ θυμηδία καθώς ἀπαγορεύει τήν τέλεση κάθε ἱεροπραξίας ἀκόμη καί στίς Ἱερές Μονές ὅπου κατά τά λοιπά οἱ Μοναχοί/ές ζοῦν κοινοβιακά ἔχοντας κοινή τράπεζα!

Δέν ἐξαιρεῖ μάλιστα ἀκόμη καί τό Ἅγιον Ὄρος, καθώς ρητά μνημονεύει ὅλην τήν Ἐπικράτεια. Εἶναι τόσο πρόδηλη ἐδῶ ἡ καταχρηστικότητα τῆς διατάξεως ὥστε εὔλογα νά ἀπορεῖ κανείς ἐάν ὁ νομοθέτης εἶναι τόσο πλημμελῶς καταρτισμένος περί τῶν ἱεροπραξιῶν καί τῆς μοναστικῆς ζωῆς ἤ μήπως ἐμφορεῖται ἀπό ἀποστροφή πρός τίς κάθε εἴδους ἱεροπραξίες!

Εἶχε ὅμως τό δικαίωμα αὐτό ὁ νομοθέτης; Τήν ἀπάντησή μας τή δίδει τό ἴδιο τό κείμενο τῆς ἀπό 25-2-2020 Πράξεως Νομοθετικοῦ Περιεχομένου μέ τίτλο «Κατεπείγοντα μέτρα ἀποφυγῆς καί περιορισμοῦ τῆς διάδοσης τοῦ κορωνοϊοῦ» ( στό ἑξῆς ΠΝΠ ) δυνάμει τῆς ὁποίας καί μόνον ἦταν δυνατή ἡ ἔκδοση τῆς ἐπίμαχης ΚΥΑ, πού ἄλλωστε τή μνημονεύει στό κείμενό της ὅπως τό παραθέσαμε παραπάνω. Ἐκεῖ ὄντως διαβάζουμε ὅτι:

Ἄρθρο πρῶτο

Μέτρα πρόληψης, ὑγειονομικῆς παρακολούθησης καί περιορισμοῦ τῆς διάδοσης τῆς νόσου.

1. Πρός τόν σκοπό τῆς ἀποφυγῆς κινδύνου ἐμφάνισης ἤ καί διάδοσης κορωνοϊοῦ πού ἐνδέχεται νά ἔχουν σοβαρές ἐπιπτώσεις στή δημόσια ὑγεία, μπορεῖ νά ἐπιβάλλονται μέτρα πρόληψης, ὑγειονομικῆς παρακολούθησης, καθώς καί περιορισμοῦ τῆς διάδοσης τῆς νόσου.

2. Τά μέτρα αὐτά συνίστανται:…(στ) στήν προσωρινή ἀπαγόρευση τῆς λειτουργίας σχολικῶν μονάδων καί πάσης φύσεως ἐκπαιδευτικῶν δομῶν, φορέων καί ἱδρυμάτων, δημοσίων καί ἰδιωτικῶν, κάθε τύπου καί βαθμοῦ, χώρων θρησκευτικῆς λατρείας,…..

Κατά τήν ἐπιβολή τῶν μέτρων ἐπιλέγεται ἀπό τά ἁρμόδια ὄργανα τό ἠπιότερο δυνατό γιά τήν ἐκπλήρωση τοῦ σκοποῦ του, ὑπό τό πρῖσμα τῆς συνταγματικῆς ἀρχῆς τῆς ἀναλογικότητας.

Ἄς δοῦμε καί ποιά εἶναι ἡ συνταγματική ἀρχή τῆς ἀναλογικότητας.

Ἄρθρο 25 τοῦ Συντάγματος

1. Τά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου ὡς ἀτόμου καί ὡς μέλους τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καί ἡ ἀρχή τοῦ κοινωνικοῦ κράτους δικαίου τελοῦν ὑπό τήν ἐγγύηση τοῦ Κράτους. Ὅλα τά κρατικά ὄργανα ὑποχρεοῦνται νά διασφαλίζουν τήν ἀνεμπόδιστη καί ἀποτελεσματική ἄσκησή τους. Τά δικαιώματα αὐτά ἰσχύουν καί στίς σχέσεις μεταξύ ἰδιωτῶν στίς ὁποῖες προσιδιάζουν. Οἱ κάθε εἴδους περιορισμοί πού μποροῦν κατά τό Σύνταγμα νά ἐπιβληθοῦν στά δικαιώματα αὐτά πρέπει νά προβλέπονται εἴτε ἀπευθείας ἀπό τό Σύνταγμα εἴτε ἀπό τό νόμο, ἐφόσον ὑπάρχει ἐπιφύλαξη ὑπέρ αὐτοῦ καί νά σέβονται τήν ἀρχή τῆς ἀναλογικότητας.

2. H ἀναγνώριση καί ἡ προστασία τῶν θεμελιωδῶν καί ἀπαράγραπτων δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν Πολιτεία ἀποβλέπει στήν πραγμάτωση τῆς κοινωνικῆς προόδου μέσα σέ ἐλευθερία καί δικαιοσύνη.

3. H καταχρηστική ἄσκηση δικαιώματος δέν ἐπιτρέπεται.

4. Τό Κράτος δικαιοῦται νά ἀξιώνει ἀπό ὅλους τούς πολῖτες τήν ἐκπλήρωση τοῦ χρέους τῆς κοινωνικῆς καί ἐθνικῆς ἀλληλεγγύης.

Ἀπό τόν συνδυασμό τῶν παραπάνω προκύπτει ἀβίαστα ὅτι τό Κράτος χάριν τῆς ἐθνικῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης – Δημόσιας Ὑγείας ἐν προκειμένῳ – μπορεῖ νά ἐπιβάλει περιορισμούς στήν ἄσκηση τῶν ἀτομικῶν καί κοινωνικῶν μας δικαιωμάτων ὑπό τόν ὅρο ὅμως ὅτι θά ἐπιλέξει τούς περιορισμούς αὐτούς πού θά ἐξυπηρετοῦν μέν τή διασφάλιση τῶν πολιτῶν ἀπό τόν Κορωνοϊό ἀλλά ταυτόχρονα θά εἶναι καί οἱ ἠπιότεροι δυνατοί ὡς πρός τά δικαιώματά μας.

Μέ ἄλλα λόγια ἡ Πολιτεία ὀφείλει μεταξύ διαφόρων ἐξίσου ἀποτελεσματικῶν μέτρων πού μπορεῖ νά πάρει γιά τή Δημόσια Ὑγεία, νά ἐπιλέγει αὐτά πού θά θίγουν τό λιγότερο δυνατό τή Θρησκευτική μας ἐλευθερία.

Μέ τήν ἐπίμαχη ἀπόλυτη ἀπαγόρευση -ὅπως προαναφέρθηκε- εἶναι σαφές ὅτι ὄχι ἁπλά περιορίζεται ἡ θρησκευτική μας ἐλευθερία ἀλλά πλήττεται ὁ ἴδιος ὁ πυρήνας τοῦ δικαιώματός μας ὥστε νά ἀκυρώνεται πλήρως ἡ Θρησκευτική μας ἐλευθερία.

Ὁ λόγος εἶναι ὅτι ἀπαγορεύεται σέ ὅλην τήν Ἐπικράτεια ἡ τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας μετά τοῦ Ἱεροῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἕνα Μυστήριο κομβικό γιά τήν Ὀρθόδοξη Πίστη μας, sine qua non γιά τήν ἀκρίβεια, χωρίς τό ὁποῖο οὐσιαστικά δέν δύναται νά ζεῖ ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανός, χωρίς τό ὁποῖο ὑπονομεύεται ὁ ἴδιος ὁ θεσμός τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας.

Ὑποστηρίχθηκε σχετικά ὅτι παράλληλα μέ τήν ἀπαγόρευση προβλέφθηκε ἡ δυνατότητα τηλεοπτικῆς – ραδιοφωνικῆς παρακολούθησης τῆς Θείας Λειτουργίας καί τῶν λοιπῶν ἀκολουθιῶν καί ὅτι σέ κάθε περίπτωση πρόκειται γιά προσωρινό μέτρο.

Ὡς πρός τό πρῶτο ἐπιχείρημα γνωρίζουμε ὅλοι ὅτι ἡ συμμετοχή στή Θεία Λειτουργία προϋποθέτει τουλάχιστον τήν φυσική μας παρουσία καί τό νά λέει κανείς ὅτι αὐτή ὑποκαθίσταται ραδιοτηλεοπτικῶς εἶναι σάν νά ἰσχυρίζεται ὅτι κοιτώντας τή βιτρίνα ἑνός ἑστιατορίου δύναται κανείς νά χορτάσει!

Ὡς πρός τό δεύτερο ἐπιχείρημα γιά τήν προσωρινότητα τοῦ μέτρου, αὐτό καταρρίπτεται ἀπό τήν ἴδια τήν ΠΝΠ πού δέν τῆς ἀρκεῖ ἡ προσωρινότητα τῶν μέτρων πού προβλέπει ἀλλά καί ἡ διασφάλιση τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχῆς τῆς ἀναλογικότητας.

Ὑπῆρχαν μέτρα πού νά ἐξυπηρετοῦσαν τή διασφάλιση τῆς μή διάδοσης τοῦ ἰοῦ καί ταυτόχρονα νά μήν πλήττουν τόν ἴδιο τόν πυρῆνα τοῦ δικαιώματός μας στή Θρησκευτική μας Ἐλευθερία; Εἶναι σαφές ὅτι αὐτά ὑπῆρχαν μέ τήν πρόβλεψη π.χ. ἐλαχίστων τετραγωνικῶν ἤ ἀριθμοῦ προσώπων.

Στό προληπτικά μέτρα πού ἔχουν παρθεῖ γιά ἄλλες δραστηριότητες προβλέπονται τέτοιες ποσοστώσεις, ἐνῷ ἡ πράξη ἔχει δείξει ὅτι ὁ Ἑλληνικός Λαός ἐπιδεικνύει ἀξιοζήλευτη ὡριμότητα καί αὐτοπειθαρχία.

Εἶναι λοιπόν σαφές ἀπό τά παραπάνω ὅτι ὁ ἀποκλεισμός μας ἀπό τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας δέν εἶναι ἕνα ἐκ Θεοῦ ἐπιτίμιο.

Προέρχεται ἀπό μία διοικητική πράξη, μία ἀπόλυτη ἀπαγόρευση. μία ἀκραία ἐπιλογή πού στερεῖται τεκμηρίωσης καί ἐλέγχεται ὡς ἐκτός νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως παράνομη καί καταχρηστική.

Τό αὐτό βεβαιώνεται καί ἀπό τήν πρόσφατη σχετική ἐπιστολή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μας πρός τήν Ὑπουργό Παιδείας καί Θρησκευμάτων συνυπεύθυνη μέ τόν Ὑπουργό Ὑγείας γιά τήν ἀπαγορευτική ΚΥΑ.

Πρόσφατη μελέτη ἑνός ἀπό τά μεγαλύτερα κέντρα στατιστικῆς τῶν ΗΠΑ, τοῦ PEW Research Center καταγράφει ὅτι ἐβδομαδι- αίως ἐκκλησιάζεται τό 17% τῶν Ἑλλήνων.

Ἐάν σέ αὐτό τό ποσοστό προστεθοῦν καί οἱ λιγότεροι “τακτικοί” εἶναι σαφές ὅτι ἡ ἀπαγόρευση, ὅπως ἔχει τόσο ἀπόλυτα ληφθεῖ, πλήττει τό θρησκευτικό συναίσθημα τῆς μεγάλης μερίδας τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν.

Στίς δύσκολες στιγμές πού αὐτοί βιώνουν ἡ ἀπαγόρευση αὐτή λειτουργεῖ ἐπιβαρυντικά στόν ψυχισμό τους καί καθιστᾶ πολύ πιό δυσβάσταχτο τόν ἐγκλεισμό πού πρέπει νά ὑπομείνουν γιά πολλές ἑβδομάδες ἀκόμη, ὅπως δυστυχῶς προοιωνίζεται.

Μόλις πρίν λίγα 24ωρα τό Γαλλικό ΣτΕ μέ τήν ὑπ’ ἀρίθμ. 439674/22.3.2020 ἀπόφασή του ἔκρινε μή νόμιμο τό αἴτημα γιά περαιτέρω αὐστηροποίηση τῶν μέτρων τῆς ἀπαγόρευσης κυκλοφορίας τῶν πολιτῶν μέ μεταξύ ἄλλων σκεπτικό ὅτι ἡ αὐστηροποίηση αὐτή δέ συνεπάγεται καί ἄνευ ἑτέρου διασφάλιση τῆς δημόσιας ὑγείας καί ὅτι ἀντίθετα μπορεῖ νά λειτουργήσει καί ἐπιβαρυντικά πρός αὐτή.

Στίς 30 Μαρτίου ἡ ΚΥΑ ἐκπνέει καί θά πρέπει νά ἀνανεωθεῖ. Εἶναι εὐχῆς ἔργον οἱ ὑπεύθυνοι νά ἀντιληφθοῦν τό προδήλως παράνομό της ἀποφάσεώς τους καί νά διασφαλίσουν τήν ἔστω καί μέ θεμιτούς περιορισμούς Θρησκευτική Ἐλευθερία στούς Ἕλληνες Ὀρθοδόξους Πολῖτες.

Ἴσως τότε νά ἔχουμε ὅλοι μας λίγη μεγαλύτερη παρρησία πρός τόν Θεό γιά νά ζητήσουμε τό Ἔλεός του στή δοκιμασία πού μᾶς ἔχει ἐπιτρέψει καί οἱ Ἱερεῖς μας νά ἀνακτήσουν τήν πεποίθηση ὅτι ἀξίως φέρουν τό ὄνομα ”Λειτουργοί τοῦ Ὑψίστου”.

πηγή

Χωρίς Θεία Κοινωνία, χωρίς Χριστό, πώς θα βγεις μέσα στην καθημερινότητα;

Porphyrios_ieromonahos

Βρέθηκα τελευταία σε μια κεντρική εκκλησία των Αθηνών και έζησα βαθύ πόνο.

Την ώρα που κοινωνούσαν οι Αρχιερείς και οι Ιερείς, γύρω μου είχαν στηθεί «πηγαδάκια» -και όχι από ανθρώπους χωρίς παιδεία.

Δέκα βήματα από το Άγιο Ποτήριο, και οι «τρελές αγελάδες» με το «ουράνιο των Βαλκανίων» εκάλυπταν την παρουσία του Κυρίου.

Η θλιβερή αυτή σκηνή έφερε στη μνήμη μου μια συζήτηση με τον γέροντα Πορφύριο πριν από πολλά χρόνια.

Ήταν και εκείνος στενοχωρημένος, γιατί οι πιστοί έχουν απαιτήσεις -και δικαίως- από τον ιερέα, να είναι προσευχόμενος στο Άγιο Βήμα.

Αλλά οι ίδιοι πολλές φορές με τη στάση τους δεν τον βοηθούν.

Εγώ, έλεγε, τους θυμιάζω και εκείνοι δεν υποκλίνονται. Λέω «στώμεν καλώς» και αυτοί κάθονται.

Τους ευλογώ και εκείνοι κουβεντιάζουν. Και το τραγικότερο: λέω «πίετε εξ αυτού πάντες» και προσέρχονται στη Θεία Κοινωνία ελάχιστοι. Μεγάλος πόνος για τον ιερέα.

Ρώτησα:

– Πρέπει, γέροντα, να κοινωνούν όλοι;

– Βρε, δεν το λέω εγώ. Το λέει ο Κύριος. «Πάντες»!

Μήπως έχει καμμιά άλλην έννοια ή λέξη και δεν την ξέρω; Και παρακάτω η ευχή λέει: «και δι’ ημών παντί τω λαώ». Φυσικά, όσοι δεν έχουν κωλύματα.

Οι άλλοι πρέπει να πάρουν προηγουμένως άφεση πνευματικού. Αλλιώς, χωρίς Θεία Κοινωνία, χωρίς Χριστό, πώς θα βγεις μέσα στην καθημερινότητα;

Ήρθες στην εκκλησία και έχασες το σπουδαιότερο, το Δώρο, το παν: Έμεινες με το αντίδωρο. Ξέρεις, βρε Γιωργάκη, τι είναι το «το Άγιο Θυσιαστήριο;»

Ό,τι πολυτιμότερο επί της γης. Οι βασιλικοί θρόνοι, οι προεδρικοί θώκοι, οι ακαδημαϊκές έδρες έχουν μικρή αξία.

Η Αγία Τράπεζα είναι η φλεγόμενη βάτος. Εδώ κατεβαίνει ο Χριστός, το Άγιο Πνεύμα παρόν, οι άγγελοι τριγύρω. Φοβερό θέαμα.

Εγώ πολλές φορές φοβόμουνα να ακουμπήσω τα χέρια μου επάνω στην Αγία Τράπεζα. Και σ’ αυτό το θαύμα μπροστά, να ακούς τους πιστούς να ψιθυρίζουν για πεζά θέματα, να μη βιώνουν το μοναδικό γεγονός. Ποιος λειτουργεί, μωρέ;

Ο παπάς μόνος του ή όλοι -κλήρος και λαός- μαζί; Γιατί τη λέμε «λειτουργία»; Είναι ή δεν είναι «έργο του λαού»;

Ε! Όπως στέκεται ο ιερέας πρέπει να στέκεται και ο πιστός. Συγκεντρωμένος. Απόλυτα παραδομένος στο Θεό.

Αυτή την ώρα δεν είμαστε στη γη. «Οι τα χερουβείμ εικονίζοντες» είμαστε στον ουρανό, μπροστά στην Αγία Τριάδα. Χωρίς «βιωτική μέριμνα».

Είμαστε όλοι ιερουργοί… Πω, πω, πω! Τι μας αξιώνει ο Θεός να ζούμε! Εάν πιστεύουμε ότι μπροστά μας τελεσιουργείται η Μεγάλη Θυσία, θα πρέπει να στεκόμαστε «μετά φόβου Θεού».

Να κλαίμε από ευτυχία που ο ίδιος ο Θεός κατέρχεται και θυσιάζεται από αγάπη για μας.

Εάν δεν τα πιστεύουμε, γιατί ερχόμαστε στην Εκκλησία; Ποιόν κοροϊδεύουμε; Πιο συνεπείς είναι αυτοί που δεν μπαίνουν στο ναό.

Στην εκκλησία σιωπούμε, συγκεντρωνόμαστε και μιλάμε στον Θεό.

– Τα κατάλαβες αυτά πού λέω; Εάν ναι, έχεις ευθύνη να ευαισθητοποιείς και τους άλλους αδελφούς μας που αγνοούν τα τελεσιουργούμενα φρικτά μυστήρια. Έτσι είναι, όπως τα λέω.

Να μας δίνει ο Θεός δύναμη να αντέχουμε το «θαύμα». Κανονικά θα έπρεπε και ο ιερέας και ο πιστός να πεθαίνουν, ζώντας τόσο κοντά στο Μυστήριο, τόσο κοντά στον Ήλιο.

Αλλά ευδοκεί ο πολυεύσπλαχνος Θεός και, άκου φρικτό πράγμα, αναπαύεται κιόλας στη μηδαμινότητά μας.

Εδώ έκλαψε ο σεβάσμιος γέροντας, ο αληθινός λειτουργός…

Και πρόσθεσε:

– Φεύγεις, έτσι, από τη Θεία Λειτουργία γεμάτος γαλήνη, που ακτινοβολεί και στο περιβάλλον… Τώρα μεταφέρεις Χριστό. Έγινες χριστοφόρος.

Μια ευχή τα λέει όλα: «Δος ημίν εν οσιότητι λατρεύειν Σοι».

 

†Γεώργιος Παπαζάχος, καθηγητής Καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

και προσωπικός ιατρός του Οσίου Πορφυρίου

πηγή

Φωτογραφίες από 25η Μαρτίου 2020

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΗΒΩΝ & ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ

ΙΕΡΟΣ ΕΝΟΡΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

***

Την 25η Μαρτίου 2020 ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στη Λιβαδειά, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας, καθώς και τη Δοξολογία για την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου, κεκλεισμένων των θυρών, την οποία μετέδωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός «ΣΕΙΡΙΟΣ FM».

Στις 10:30 το πρωί, με εντολή του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου, σήμαναν χαρμόσυνα οι καμπάνες όλων των Ιερών Ναών και των Ιερών Μονών της Μητροπόλεώς μας προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου και ως ένδειξη ελάχιστου φόρου τιμής και ευγνωμοσύνης στους ήρωες του 1821, που πολέμησαν υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, αλλά και για την ενίσχυση του λαού μας στη δύσκολη τούτη δοκιμασία που βιώνει η Χώρα μας και η υφήλιος.

Ανακοίνωση για Συνεστίαση 23-2-2020

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΗΒΩΝ & ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ & ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΓΑΠΗΣ

A N A K O I N Ω Σ Η

Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο και ο Σύνδεσμος Αγάπης του Ιερού Ναού Ευαγγελίστριας, σας γνωρίζουν ότι την Κυριακή της ΑΠΟΚΡΕΩ 23 Φεβρουαρίου 2020,
θα πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη

Σ Υ Ν Ε Σ Τ Ι Α Σ Η

στην αίθουσα του Ενοριακού μας Κέντρου.

Ώρα έναρξης 8 το βράδυ.

Στην συνεστίαση, μπορούν να λάβουν μέρος
κατά προτεραιότητα οι ενορίτες μας.
Θα δεχόμαστε δηλώσεις συμμετοχής, στο τηλέφωνο:
22610-28068, κάθε ημέρα και ώρες 5 – 6 το απόγευμα
και μέχρι να συμπληρωθούν οι θέσεις,
οι οποίες είναι περιορισμένες.

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΓΑΠΗΣ